Sükunet

Yalnızlığım yeniden yanı başımda

Ve uzun süre gitmeyeceğe benziyor

Gerçekleri görüyorum,

Tanık olmaksa beni tüketen ayrı bir acı

Her gerçekte bir kez daha kaçıp gitmek istiyorum

Yalnızlığım yanı başımda olana kadar gelmeyeyim

Koptukça kopan, açıldıkça fazlalığından ödün vermeyen bir bağ var şimdi aramızda...

Ağaçta savrulan yaprak gibi,

Yavaşça toprağın nemine kapılıp giderken

Sonucu binlerce kez düşünmüştüm

Kendi benliğiyle akan su gibi,

Dingin ve canlı değilken halim

Kabul etmekte zorlanıyor aklımın bir köşesi

Bu yitik değeri…

Bedenim yine titremekte,

Üşümekse esen ayazın getirdiği o yaslı halinde,

Eskileri anımsadıkça yüreğim burkuluyor,

Yaşlı gözlerim yer alıyor soğuk gecenin başrolünde…

Kontes