Sözlere Fısıldayan Yüreğim

Ben sadece kaleme ve kağıda fısıldayan bir dünyanın içindeyim

Beni satır aralarında sızarken görürseniz hor görmeyin

Dilim çoğu zaman lâldır benim

Sevgisizliği görmeye yoktur halim

Ne de herşeye kin kusacak mecâlim

Anlatamam bunları da sanki iyilik âbidesiyim

Belki iyimserimdir, bir gönülü de kırmaya gelmez kalbim

Sözler bazen öyle kılıçtan keskin, istemeden gönül de inciltebilirim

İncilttiğim ile kalmaz ki hayal kırıklığı olduğu için de kendime küserim

O yüzden az konuşur bu dilim

Gönlümdekileri eler de sözlere öyle dökerim

Bütün kötülükleri bilenebilir ise güzeldir hisliğim

Ömrüme değer katar o vakit, iyilik halliğim

Bu maksat ile yazmalı yüreğim

Sâdece sözlere ilmik ilmik dolanmalı hisliğim

Ellerimde sonsuzluğa doğru gider çizgilerim

Her derinlikte keşfedilmeye zaman,bin devr-i âlem

Hayatın içinden belki öyle sessizliğe çekilirim

Bir başka boyuttur belki, hayatı sezmek isteyişim

Bakmayın siz bana, ben böyle divane hallerdeyim

Bütün devinimim sadece kendi içimdedir benim...

Siz bana bakmayın olur mu

Satırlarda asılı kalır ve hece hece şâd olur ruhum benim

Düşerim, kalkarım, yine satırlardır sâdece tek sırdaşım benim

O yüzden birtek satırlara gizlenir

Ve sâdece sözlere fısıldar yüreğim...