Söylesem Bir Türlü, Sussam Bir Türlü?

Gördüğüm şeyleri gönül dostuma

Söylesem bir türlü, sussam bir türlü

Kulağım duydukça, gitse zoruma

Duymasam bir türlü, duysam bir türlü

Özgür bir kuş gibi uçsam yuvadan

Nasibimi alsam, dağdan, ovadan

Bardağı doldurmaz döksem kovadan

İçmesem bir türlü, içsem bir türlü

Gönlümü uzatsam dost kapısına

Bağdaşımı kursam baht sofrasına

Kendimi kandırsam, taht kavgasına

Kalkmasam bir türlü, kalksam bir türlü

Gönüldeki saray sanki virane

Göçmek için arar sanki bahane

Bu güne gelmişsin gönül daha ne

Göçmesem bir türlü göçsem bir türlü

Sadık yarim dedi sarıldı Veysel

Toprağı kendine eyledi mesel

Kum dipte kalmaz mı, yıkıp gitse sel

Görmesem bir türlü, görsem bir türlü

Yapma gönül, yapma yanarsın nara

Devasız yarayla gitme doktora

Yakmış seni kaşı gözü kapkara

Yanmasam bir türlü yansam bir türlü

Eylemişken dosta gönül hatırı

Sakınmasın artık, birkaç satırı

Üstüne gittikçe ürken katırı

Yazmasam bir türlü, yazsam bir türlü

Pırpır eden kalbin paralandıkça

Limeler?e dönüp yaralandıkça

Bembeyaz talihin karalandıkça

Ölmesem bir türlü, ölsem bir türlü

Gözlerimi sana açtım ya ömür

İçimdeki hasret, sürerek büyür

Zengine bakmadan fakiri doyur

Vermesem bir türlü, versem bir türlü

İnandığın her şey sanma göçecek

Ömür belli değil nasıl bitecek

Öldüğünü bilmem kimler görecek

Bilmesem bir türlü, bilsem bir türlü

26.01.2008

Necati ŞİMŞEK

Ankara