Sora Sora İlini Aşkın

Ve suyun yukarısına yukarısına akan nehirler

O körpecik gözelendiği yataklarında baştansona

Akli dengesini tutturmaya koskoca denizlerin

Toprakla gök arası, yaprakla çoklaşan orman

Ana yok, baba yok

Gideceksin de ne olacak kaygılarına katreler düşürmeden

Doğduğu günü solacağı yerlere bini bir

Sonra o köpeklerini

Silah niyetine kullanan bir sürü çullaşmalardan doludizgin at sürüp

Cesur bir yüreğe gönül bağladığı

Hayata sineklerce üşüşmelerin açık çekli kredilerini kullanmaksızın

Aç duvaklarını ey aşk..!

Sana kendimi getirdim sevinciyle pür neşe ve dinç

İçinden çıkılmaz duvarları

Ve dibi delinmez karanlıkları deşip dağıtarak gerilmiş göğsüyle

Arasını sevda ile yapıp

Gücü akreplere tükenmekte olan saatlerin

Ölümün karşısında insan gibi varır dikilir

Sevmiş de öyle beter olmuştur çünkü yüzü yamacı kalbin

Sora sora ilini gülün ..

Ne harap hallerdedir dikenin..

Aşkla dirilip dirlikleşerek koynuna almış da

Öyle yanmıştır kokusuna serhoşun

İliklere kadar sinmiş de hasrete öyle aşkla...

Ezel ezelinden beri

Besbeter yanan sevgililiğin

Seyfi Karaca...........Haziran / 10