Sonrası Tabakalık Kül

Dürbün ucunda tetik gözlere kaçak

Pis bakışlarından kurtulmak isterken yavru ceylanlar

Bağlar köşkünden koparılmış

Ham çağlalar neyse ondan betere

Ovalar indinde sefil, dağlar yutdunda sürgün

Dupduru haliyle kalmak için can çekişen suya döndü

Hayata kulaç atmayı öğrenirken damlalar

Ve ayakta durmakta zorlanan yaşamsızlıkların

İçi kullanım artıklarıyla doldurulmuş

Hatıralıklarına kaldı iş...

Tavan yapmış süs olsun diye duvarlara asılan

Nezaketen ölüp bayılan , canikom cicim hadi bay bay

Aslı vara da yoğa da hahay basıp

Bakır cezveler altında kuru kuruya laflara söndüğünde ateş

Kepenkleri saati saatine açılıp kapanan

Bir garip dükkana döndü mesai vardiyesindeki guguk

Yolcuydu ki... ne yolcu herdem azada misafir

Sonra kül..Sürülmüş savrulmuş zehre

Yerinden lutfedip de bile

Şurdan şuraya

Kımıldamadı

Seyfi Karaca......Temmuz / 10