Sonbaharci Begonya

Her kirbac savuruluslari parke taslarini kosulmus faytonlara bindiren Eylül delisi

Sehre dogru kurulmus sobalarin küldumanlarini tütüp tozmaya gündönümü tanyelleri

Hazirliksiz alacalarini ufkun dörbiryanina boyamis sokaklara yagmadan bembeyaz

Pencelere asilmis camasir ipi uzunlugunda ve gaz tenekeleri saksisindan

Kendini tutamayip delicesine dünyaya gülümseyen begonya

Öylece kendimni hatirlatipcagiran avlulardan ölgeleri vakitsize günaskin

Muslugun susuzluguna uzanmis mahle cesmesine bakan demir parmakli pancurlar

Balkonlarindan dogacak olan yildizlara usulcalardan yitik melodiler fisildayarak durmadan

Tellerini sonbaharlik bestelere bagliyordu üzgünlügün

Yagmura karisik günesle beraber akip giden günesin gökusanmis rengiyle

Ve tabiatindan boyali bir topacin aklina uyup

Avlu önündeki kupada mayahoslanan yemislerine oyun eden güz kozalak

Kokusu carsiya yakin kavrulmus cerezligin mandalin sarisi paydos haliydi

Her madde halinden evvellidi rüzgarin ellerine tutunup adressiz mektuplarla

Ve ardinda esip süpürdügünden baska birsey birakmayan göcün

Cagirdigi cigliklar kulagimdan hic mi hic gitmeyen

Istiklal ilkokulunun zilleri

Seyfi Karaca…………..Kasim / 14