Sonbahar

şimdi boşluğu avuçluyor

kan revan içinde ellerim.

karanlığı kucaklıyorum,

sarılıp uyuyorum soğuğa.

uyandığımdaysa soluk soluğa,

seni düşünüyorum,

sonra olmadığın düşüyor aklıma.

yağmurla ağlıyorum sana.

şimdi her mevsim sonbahar bana,

yolculuk, hüznün ve kasvetin en sonuna?

yeniden yeşil olur mu düşenler,

gürültülü rüzgar

geri getirebilir mi seni?

yağan yağmur gizler belki ama

beni kandırabilir mi düşen damlalarım.

işte,

işte bu sonbahar.

uzanamıyorum sana,

yetmiyor artık kollarım,

kalmadı da takatım.

ah, her seferinde beni kucaklayan

yalnızlığım.