Şiir

Sona Kalsa

Edip CanseverCumhuriyet dönemi

Usul usul konuşuyorlar aralarında

Denize bakıyorlar bazen - çatalını gezdiriyor biri tabağında -

Gölgesi bir kuş ölüsü

Karşıda yeni budanmış ağacın

- Olsa, başlangıçlar sona kalsa -

Kolyesiyle oynuyor kadın - tabağımda soyulmuş elma -

Saatime bakıyorum sık sık

Kapıyı gözlüyorum arada

Biraz soğum mu geliyor ne - kapatır mısın -

Sinirli bir kırmızılık suya batıyor

Düşünüyorum, ansızın bir dost yüzü

Görmemiştim de yıllarca.

Gelse

Değişmiş çok, yaşlanmış da

Sigaramı yakıyor durmadan

İstemem diyemiyorum - ama yakmasa -

Konuşuyoruz -konuşuyor muyuz -

Yazmayı bırakmış çoktan

Gerçi bir roman taslağı varmış kafasında

"Bir elimde elma elmada bir el"

Diyorum

Hayretle bakıyor yüzüme

Bir bardak bira içiyor, çekip gidiyor az sonra.

Kadranı kırmızı saat

Plasterle tutturulmuş kırık cam

Şurda burda plastik çiçekler

Evet, aralık kapıdan soğuk geliyor

Tam kalbimin üzerine bu akşam.

Ölüm

Sen en güzelsin bu saatlerde

Büyütmüş yetiştirmişsin beni

Söyler miyim hiç sana hayran olmasam.

Bugün de ince, bugün dekırıldı kırılacak

Bugün de

Tam nerede kalmışsam.

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

5kıta
35dize
~2,7 dkokuma

Bu şiir hakkında

Sona Kalsa şiiri kime ait?

Sona Kalsa şiiri Edip Cansever tarafından yazıldı.

Edip Cansever hangi dönemin şairi?

Edip Cansever, Cumhuriyet dönemi şairidir.

Edip Cansever'den

Tüm şiirleri →

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Kopyalandı