Şiir • Bilinmiyor

Son Kum Tanesi

Yazar / Şair

Abdulkadir Bostan
person

Ölüme çeyrek kala,

Zamanı bildiren guguk kuşu,

Ömür kırk dedi…

Yılların ardında buldum kendimi,

Sırtımda dağlar,

Dağlardan hatıralar,

Yaşanmışlıklar yokuşunda büyümek gibi,

Susmalar yankıladım boşluklarımda…

Yatay mesafelerden,

Dikey yalnızlıklara tırmandım,

Yüzümde sana benzer hasretler,

Eski çağlardan kalma terk edilişler,

Ve paranoya zamanlar…

Derinlerimde nöbetçi aşk tanrıçası,

Bildik beklentiler,

Varoş arzular,

Kelimelerden düğümler,

Uzun hikayelerden, birkaç Anekdot

Ve hercai avuntularda sen…

"Ölüme çeyrek kala,"

Ömür kırk çentik atmışken,

Varlığımın üzerine,

Gölge oyunları matinesinde,

Bir gölgenin gölgesiydim…

Sen ise cennet bahçesinin günahımsı meyvesi,

Ve iklimlerimin serseri yolcusu…

Kaybetmeler turnesinde,

Takvim yapraklarından basamaklar,

Kilitli aşk yaraları,

Ve güncel bahaneler arefesinde,

Kum saatinin son kumu düşer,

Son nefes gibi,

Nefesimin üzerine…

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...