Şiir • Bilinmiyor

Son Koruklar Hazani

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Yamacleyin ikindilre dereden tepeden uzaktan

Aglayasi tükenmis bulutlari gitti gelmezlere ismarlayan

Yalnizligin ve kimsesizligin varilacak en uzak yeri, güz kadar sefil ve serpe

Perem perem dagilmis cil yavrusu bütün kuslar en cok kirlangiclara rastlayan

Bildircin talihsizi

Her bir esyadan bir tutam hikaye ile birikerek üstüste damlayan zaman

Ille tabip benim diyen poyraza medetle

Sonbahar sonbahar

Sonbaharin…

Kovuklarina diplerine üzüm salkimlayarak hali vakti sizim sizim sizlayan

Kimsesizligin sahibi son koruklardan

Aci yel yordami rüzgarlarin tesellisini mülkeyleyip

Bayirlara vurgun dagbaslarina müjdeler eyleyip sisten dumandan

Küskün biraz

Biraz veda

Biraz hüzün mahli kül ve atesle

Isli damlardan tüten hasrettir ve titreyen dallarda fikri hayaline dolasik keder

Tüyü telegine sari gazellere karisir gider

Goncalar güller eskiler yeniler allar yesiller

Ömrü hazandan

Giden göcene tomur tomur tomurcuk

Seyfi Karaca……….Ekim / 13

"Yamacleyin ikindilre dereden tepeden uzaktan"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...