Şiir • Bilinmiyor

Son Gemi

person

Mazi beni çağırdı,

bir son bahar gecesi.

Yalan söyledim.

Kör sağır dilsizlere,

derdimi söyledim.

Oysa kayalar,

hırçın dalgalarla yıkanıyordu,

zifiri karalarda sakladım gözyaşlarımı.

Ve yine doğruları söyledim,

Gölgeler yapışmıştı boğazıma

Belki zamanla unutmak gerekiyordu...

Hatıralar beni çağırdı,

bir kış gecesi.

Sokak lambaları altında oturup,

bekledim anılarımı.

Yüreğim titrek,gözlerim nemli,

elimde bir bardak demli çay,

Dudağımda sigara.

Sonsuzlukla belki anlaşabilirdik,

sözlerimin tümü Yalan değildi...

Hüzün dolu melodiler beni çağırdı,

bir matem gecesi, unutmak istercesine.

Geceler yıldızsızdı,

sokaklarda yağmur yağıyordu.

Ben ıslanmıyordum,

Bana sözler yaramıyordu,

çünkü ben hiç sevilmedim...

"Mazi beni çağırdı,"

Bırakıp gidiyorum bu kentin,

gözyaşlı semtlerini.

Belki yolun sonu varmıyor,

gitmek istediğim yerlere.

Son nefesimle bu,

mısraları karalıyorum,

işte demir aldı son gemi,

gidiyorum,,

sessizce gidiyorum...

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...