Son Dilek

Âşıkım, dağlara kurulu tahtım,

Çobanlar bağrımı dağlar da geçer.

Günümü yıl eden şu kara bahtım

Engin gurbetlerden çağlar da geçer.

Hasretle doldurur geçtiğim yeri

Vahşi kuş sesleri, yaban gülleri.

Bazen Akpınar'a giden bir peri

İnce yollarımı bağlar da geçer.

Örtse gözlerimi sonsuz bir diyar

Mezarım dağlara kalsa da yadigâr,

Gönlümü çiğneyip geçen nazlı yar

Belki mezarımdan ağlar da geçer...