Son Dem

Turna tellim

Meskensiz leylim

Herkes dedin de

Herhes….

Sapsari ve sarpa bir yamac yüzüydü topragin soluk benzi

Eylüle dogru zamanaraliginda boynuna sarilmaya hüznün misafir

Saatlerin sarkaci nasil salincaklarla avutarak arsiz ve öksüz kimsesizligi

Arsiz ve öksüz tutundugu dallari birakmamazcasina

Ve koparak bozbulanik tenhaliklardan

Herkes dedin de…uslu canlarini caldin

Ve ne garip bir cigligi soguk siyahlardan saliveren soguklukla

Kis günü

Kanatlarinda nasil bir serce yilkisiydiysa bir avuc bugday tanesine canibedeline

Herkes dedin de sürüklendin geldin etrafin cig düsümü ayazboran

Ölümcül bir sessizligi boydan boya kusanmis giyinmis gibi hancercesine

Herkes dedin de…

Alevlenmis bir kibrite buz baglayip

Kurak ve cigarmis elvedalara gündelikci yövmiyelerden yazildin

Herkes dedin de…

Demek tutunacak son dallarinda ellerinde kirildi

Ne büyüktü oysa kalbindeki yerin

Icinde yanan sana sarili ates

Gözlerinde yuvali hayalin

Keske uyanabilseydin sütbebekligi günaydinlara

Keske gözbebeklerindeki hardan ve ferden bilseydin vebali

Keske cagla deseydin su damlasindaki ladese

Adini bahar koysaydin

Daha nice gün görmedik cemrelerde

Sonsuzlugu seferci kilan göcmen ömrüyün

Seyfi Karaca………..Agustos / 12