Soma Kömür Ocağı

Yürüdük kömür ocağına

Düştük ölümün kucağına

Bu kader değil büyük ihmal

Gömüldük zulmün sapağına

Madenciyiz koşturuyoruz

Soma Dağ’ını eşiyoruz

Kömür ocağı çok derindir

Yeraltında hep üşüyoruz

Bıktık düzenin açlığına

Gaz, zehir, ateş kaçağına

Yine ölüme yenik düştük

Doyamadık yâr yanağına

Her yer gaz, göz gözü görmüyor

Kimi ölmüş kimi inliyor

Maden ocağı gece gibi

Zaman durmuş güneş doğmuyor

Biz vurdukça maden inliyor

Her yer inim inim çınlıyor

Şu sahte düzen yıkılmalı

Alev yağıyor can yanıyor

Mehmet Çobanoğlu

14.05.2014

İstanbul