Solmuş Renklerim

Yalnızlığıma boyun eğmişim

Elim kolum bağlanmış

Yanmışlığımı avutuyorum

Sadece ben ve birde kendimle..

Bir parça ay ışığı kalmış odamda

Bir kaç yıldız serpiştirilmiş

Oraya.. buraya..

Birde yağmurun sesi penceremde

Bilmem kaçıncısı boşalmış

Devrilmiş şişeler etrafta

Orada.. burada..

Solmuş papatyalarım

Solmuş bütün çiçekler

Dünyamında renkleri solmuş

Yok olmuş

Sevdamın kırmızısı

Hüznümün sarısı

Düşlerimin mavisi

Siyaha bırakmış yerini

Siyah simsiyahta kalmışım

Ah ziyandır aklım

Matem tutuyor yüreğim

Suskun dilim dudaklarım

Bilmiyosun hiç görmedin

Senin için akan gözyaşlarımı

Görmedin özleminden yıkılmışlığımı...

Öylesine sessiz, öylesine derinden

Yaşadığım unutulmuşluğumu,

Unutulmuşluktan ne kalmışsa ellerimde

Benden de o kaldı geriye

Oysa neleri unutmadı

Nelere katlanmadı bu yürek

Bir tek sevdanla baş edemedi

Edemeyecek..

Seninle varmışım ben

Senmişsin bütün renkler

Sevmişim işte ötesi yok...