Sokakları Damgalı

Asvalt yollarda gamlı yürüyen şehrain

Şehrainde yürüyemeyip duvarlara çakılı kalan boğuk perdede

İnsan şehrinden kovuk in-sanal

Aaaaaah...!

Yakayı öyle kaptırmış kanca takımlı ellerine kısa gösterimin

Edat zarf bağlaç...

Ulaç lügatı yetmiyor kitabından söylemeye sürgünü

Sonra güne nam salan serçelere kalıyor sıkışık caddeler

Duvar dibine cansız yere serili sokaklar damgalı

Durup dururken dağınık yüzüne bakıyor gizli

Bazı ahvallerde buruk çalan saat kayıp ve gizli

Dönüyor ha dönüyor suda halkalarını noksana çamberleyen zemberek

Ondan sonrasını hıçkırıklar kırığı cam lar çerçevesizin

Baktığı aynaları kaydetmeye çalışıyor vurgunca

Öyle düşmüş ...

Öyle devrilmiş ki nesi ve kimi belirsiz meçhule yolculuk hani

Her dokunana parıl parıl parlayan

Cansız canansız

Susuk saydamlıklar gibi

Seyfi Karaca.......Mayıs / 11