Sokak Çocukları

çekilr el ayak birazdan

koca şehrin sokaklarından

kapanır kapılar içerden

gah-ı şuh bir kahkahaya

gah-ı bir feryad-ıfigana

gebedir geceler bilmeden

uyur şehir uyur insanlar

gecenin kollarında

oysa nerede o uykular

biz sokak çocuklarında

sokulurken koyunlar gibi birbirimize

altımızda gazete kağıdı

üstümüzde bir karış kırağı

yatarız kimimiz köprü altlarında

kimimiz han kapılarında

saklıdır hayallerimiz

kısa süren özgür düşlerde

biz yarınlardan habersiz

yarınlar bizden umarsız

yaşar gideriz işte böyle

karanlığın korkaklığına sığınmış itlerle

yaşar gideriz

sırtımızda keneler bitlerle.

Bayram YOLDAŞ