Soğuk İkram

Madde madde insana tabiyatıyla

Gözünde ve gönlünde kimin nesi varsa oradan seyrolur mimozan

Denizi oltalanmış günbatımı fırtınalarındaki deterjan köpüklerine bakar kimi

Kimi şarap içer, kızıl rengine eldeki kırık kadehin

Kimi duvara bakar kaç milim betonarme çelik hesabıyla korkunç kondulara

Kimi rampa eğilimindedir sıfır dereceli duvardaki kaplanmış çiçeksiz kağıda

Kimi dümdüz bir çizgi çize toprağa,

Ki şurdan şuraya geçenin helebilmem nesini der gibi

Kimi tek renk suluboyayla doldurur kuşluk vaktini talihsiz

Gökyüzünü karartmaların aksak ritmiyle yaşamak işini yavaşlatarak

Kimi çivileyip çerçeveledim sanır gökkuşağını var mı itirazı olan diye dünyaya

Kimi çerçeveye bakar

Tekzipli

Nakkaşlı

Yaldızlı

Yavan yaşıkları sırılsıklam ıslanmış sokaklar soğunda

Kimi üstü buz bağlamış küskün gülleri okşar,

Toprak teninde kapısız penceresiz dışarda

Belki aklı hayali düğümlenmiş bir ladestir delisi gibisine kimi

Tez çıkıp da yenisi gelsin diye aşk damarından tomurcuklanan

Düşeyazdığı bahara....

Seyfi Karaca........Ocak / 12