Sivas Dumanı

Sırtlarında cübbe

Başlarında takke

Beyinleri sulanmış

Yürekleri taş

Bir avuç sapkınlar

İlahi emirler uğruna

Temmuz’un ikisinde

Yazın sıcağıda

Sivas’ta

Madımak Otelini kundaklayıp

Birçok güzel canlar yaktılar, yoketiler

Dillerinde ezgi

Sazları silah

Kurşunları kalem

Muhabbetleri bal beteği

Gönülleri barış deryası olan

Otuz yedi cana, meczuplar bi olup kıydı

Aydınlığın düşmanları

Yezidin dölleri

Çığlık çığlığa

Hu çekenler

Madımağı taşladılar

Sîvas sanki Kerbela

Âlemlerin rabbi için

Pervasızca otuz yedi aydını öldürdüler

Bu ne kin? Hiç durmuyo

Ateistleri

Alevi’leri

Sosyalistleri

Canavarca yaktılar

Sivas’ın her semti

İnsan etti kokuyor

Bedenler yaralı, yaralar derin

Ölenler kefensiz, öldürenler insafsız

Ehli –Beyt’e olan öfkeleri

Ezeldendir

H.Z Hüseyin noksansızlığına

Pir Sultan Abdal’ın

Yolunadır hep

Eyvah

Sivas’ı yanık kokusu sardı

Madımak’ta

Ceset üzerine cesetler yiğili

Hepsi bizim insanlar, hepsi bizim yiğitler

Bulut değil, duman sardı Sivas’ı

Otuz yedi devrimciyi yaktılar

Anadolu’da Kürt, Türk, Alevi yasta

Cennet gitmek için

Softalar, caniler kıydılar yol-yordam bilenlere

Bu kıyım bu katliam unutulmayacak hiçbir zaman

Mehmet Çobanoğlu

20.06.2014

istanbul