Sıtmalı

Gülsene Fadime

gül be kadınım!

Bak beben gülüyor,

çocuktur

görmeli ki gülmeli...

Acı bir rüzgâr yapraklarında

kavaklar da sararmış,

ya şu dal nedir

perdenin ucundan fışkıran?

Cigaradan sararan parmaklarım mı?

Yorgun

umutsuz

ağulu

kavaklar gibi kaygılı...

Deyha sarı sazlar!

Sazlar akşam güneşinde.

Ver şu sazı!

Atlatırım eyvallah,

ama ölür kalırsam

kalsın örtüler içre.

Ama gönül ister

saz söylesin kadınım,

kavaklar söylesin.

kağnılar söylesin...

Ve sen gülesin...

Hem çocuk olur da bilmez mi gülüşten?

Kapılar tutulmuş

dağlar seçilmez olmuş

bak ay da doğuyor kadınım

gülsene.