Sitem

* Nevcivanım söyle bana, sitemin ne bilemedim

Tebessümün yakıp geçti, bense yine gülemedim.

Buhar oldu gözlerimde aşkın kaynayan kanı

İçe aktı gözyaşlarım, dinse bile silemedim.

Gel ne olur gizlen artık yüreğime sarayım

Gönül evim senin olsun, ben kendimce kalayım.

Sevdiğimi unutsam da senden yaşam alayım

Bilmen gerek, sensizlikte yönlerimi göremedim.

Aşkım çiçek, sen doluydun, yaktın meyve veremeden

İnsafsızca döktün beni yollarına seremeden

Uçtum aşkın rüzgarına sevgim diye duramadan

Yakıp, döküp savrulmadan ben de sana eremedim.

Geçti artık eski günler, istesek de dönemeyiz

Bakışımız bilse bile, dilimizle anamayız

Sahte olmuş, yalan her şey, baharlara kanamayız

Kahrederiz şu kadere, sen ben olup saramadım.

Muhip Erdener SOYDAN

03 Nisan 1978 Ankara

* Nevcivan: Genç, taze.