Şişe ile Neşe

Yalnızlık unutturmuştu saatleri

Ben iyi tanırım

Böyle uzun

Böyle karanlık geceleri

Bir şarkı mırıldanıyordu dudaklarım

Hüzün doluydu dizelerim

Ritim tutuyordu ayak seslerim

Elinde bir şişe

Bir sarhoş göründü köşeden

?Çok kederli söylüyorsun be arkadaş? dedi

?Biraz da neşeli bir şeyler mırıldansana?

?Neşeyi tarif et? dedim ?hadi anlatsana?

?Bileyim, öğreneyim?

?Ondan sonra neşeden bahsedeyim?

Durdu

Bir acı tebessüm belirdi yüzünde

Başını eğdi

?Ben tanımıştım, bir zamanlar? dedi

?Kırmızı kadife entarisi?

?Yanağında bir gamzesi vardı Neşe?nin?

?Bak, ben Neşeyi tanıdım da n?oldu? ?

?Her sözü, her nefesi yalan?

?Kendisi ellerin oldu?

Sonra uzatıp elindeki şişeyi

?Şimdi? dedi ?Şimdi neşe bunun içinde?

Yine güldü, yüzünde aynı acı ifade

?İşte şişe ile neşe?

Sonra sustu

Başını kaldırdı, yüzüme baktı

Ve

?Boşver be arkadaş? dedi

Sesine hüzün, sesine bir yorgunluk çökmüştü

?Boşver sen yine bildiğini söyle?

?Mırıldan bildiğin gibi öyle?

?Ben tanıyor muyum, biliyor muyum sanki neşeyi?

Fırlatıp attı elindeki şişeyi

Yalpalaya yalpalaya yürüdü

Döndü

Karanlık köşeyi

Kayboldu gözden

Sessizlik çöktü

Karanlığın omuzlarına yeniden

Yalnızlık unutturmuştu saatleri

Ben iyi tanırım

Böyle uzun

Böyle karanlık geceleri?

Gürsel İleri