Sırkadimliğe İnsanca

Adıyla yaşayasın dileklerine aşk yolundan tutulup

Ömrü boyunca hatırlanacak zaman sonsuzluğuna bebekleşmenin sırrı kadimi

Gönülden kopan tomurcuk yongalarının

Anne çırpınışlarınca kulakları çınlasına bırakılan ninisiyle şefkatlice

Kendi hayatının kollarına atılan gültomurcukluğunun adıyla çağrılmış

Ve en güzel dillerle okunmuş adıyla yaşasına Türk olmak

Nazlı bir çiçeğin nefesinde burcu burcu tütercesine Türk olmak

Üstüste beyazlaşan kar tanelerinden yaşamın yürüdüğü yola düşüp çığ gibi Türk olmak

Tığ gibi yelin yamacında buğday başaklar sofrasında harman harmana Türk olmak

Büyük özlemlerle bulut bekleyen çöllere yürek yandırandan sicim sağnak Türk olmak

Toprağına has

Taşına bağlı

Suyuna serin

Bağına dağına hiç görüşmemişcesine baygın sarhoş

İnsanına türküsünü yanıp

Aşk ile sazlanıp sözlenip

Çağıra çığıra dünya misafirliğini eylenip oynamalara gelip giden doyumsuz bir çocukla

Güneşi ışığa çıkaranla

Gölgeyi sakine serenle

Tarihe sevgili diye not düşüp, ömür nüshası solmadık takvimlere ısmarlayıp yarını

Türlü renk sarmaşıklarıyla heran hermevsim

Vakti zamanötesine yazanla ve ıspatına ihtiyaç duyulmayandan

İsmiyle adlanan insan gibi Türk olmak ve hayatın izi değdiği bütün güzelliklere varıp gelip

Sımsıcak,

Samimi,

Senli benli insan gibi Türk olmak ...ve öyle kalmak insan gibi

Ne güzel adıyla yaşlanmak, bu nasip bizeyse ne güzel...

Fakat..

....velakince fakata fakat ki..

Türk olup da değilmiş gibi ona buna kıvırtan yalakalıkla

Kıçıkırık yaylı markalık etiketiyle sosyetelik edenlik

Ne malumdur ki, yarın kimin nasıl işine geliyorsa öyle eşşek başı diye çağrılmayacağına...?

Veya ne malumdur bugün Türk olup da ismiyle kendini kefil kılamayan

Yarınbirgün uluyarak veya hırlayarak herzalıma zıkkıma

Ben artık insan da değilim, demeyeceği....???

Seyfi Karaca..............Haziran / 12