Sılayı Sevdaya

Yağmurun doğduğu pınarlardan içtiydim ben suyunu

Şekerle şerbetti doyup kanamadığım güleyli

Güneşin kucakladığı sıcaklıklarda toza toprağa belendim

Herbaharlar çağıydı inci mercan, tutkulu firari

Sararmış buğday başaklarıyla köz olup kavrulmuş ekmekti sevgili

Uykusunda yattım başucu döşeği yıldızlı gökyüzünün

Değirmenlerinde delisine esen yelleri dönüyordu zaman, sarhoştu devran,

Serdim canevimin minderinde oturdum dünü

Söğütlerde kavaklarda kuşlar oynaşıyordu deli zamana benden hevesli

Selam geçmiş bir turna postasıydı gittim

Asmasında yaprak soldurmuş bağlara indim

Harmanlara döndüm dünsüz günü, insansız odalara vardım

Akşamı geçiyordu gün,

Baştanbaşa mahsunluk vardı yalnızbaşına oturan beyhudelerde viran

Dağlar vardı..sararmış otlar boyununda öksüz yaralarına sarılı

Tuttum el-vedayı izleri kaybolmuş yollarına bıraktım dünün

Sesi suskun yollardaysa mektupcu kuşlardan kalan

Başıbozgun rüzgarlar vardı....

Seyfi Karaca.........Ocak / 12