Sila Salincaginda Navruz Mahal

Sarilip sislere solgundan serinden

Her yol yokusunda bulutlarin gönlünü sancili sagnaklara yazan kervan

Üzülmedim dese yalan olacak bilir ki….

Gögün karardigi yerde uzaklari topragina haber eden höyük

Nöbetini adanmis ehligönül delisiydi, karli kisli günlerin

Kizarmis ufka kandil tutar gibi, ve sobalar tutustugunda kevene kütüge

Gilamadanin ucunda daire dönderen bir cocugu akli ateste

Kirec odalara kinali ellerinin izini birakan yasmaklari tülbentli gelincigin

Düvenlere varana kadar sap saman

Ay bahtinda daglarin dörtbir kuytusunu kendi seyrinden dolanan

Alaz ayaz yanginlarla cagiran sessizlik ki..

Ve titreyip cirpinan kuslar dillerde dallarda

Kardelen caginda, bahar süzülüp sizan toprakta

Sevgilim diye diye tüllenen tellere yangin ve vurgun

Simdi divanede askla hasbihal

Simdi sila salincaginda zerhos zamani

Ve sevinc yumagi

Mentese`de Navruz mahal…

Seyfi Karaca…………..Mart / 14