Şiir Tanrısına Yakarış

Bağışla unutmuşsam, unuttum

sanma yine de;

Yalnız ve kimsesiz

bir salkımsöğüt bozkırda

ve solgun suları durgun bir deniz

gibiyim şimdi;

saçlarımı dağıtmakta

şafağın tatlı eli.

Haydi çöz şu kelepçeyi, bu dağı

bilirim ben: Pınarlar akar, sessizce;

tanırım bu ormanı,

bilirim keçiyollarını her otu, her ağacı,

her dereyi;

duyulan, kuş sesleridir;

bırak da dalıp gideyim sonsuz kıra

yaşlı ruhum, gövdemle.

Ya da çöz dilimin bağını

duysun çığlığımı dünya!