Şiir ve İnsan - 4

şiir ve insan – 4

hep anlatmak istediğim içim’de

ukte atlatmak makamı sevgi

dakılıp kalıyor gül renkleri

gül kokularına çiğdemsi

ayrılık korkusu edalı

hep alnımda oyuk

hep yüreğim’de

beni yiyor gibi

oylum oylum

ama saklı

taaa şu

şurda

aha

şu

?

!

hep sakladım gözyaşımı gözüm’de

acılarımı gizlemeyi hüner saydım

sır bildim dert gizlemeyi sır da

beni yedi bitirdi parça parça

ciğerim ağzımdan gelince

dumanım mı tepemden

anlatılmaz bir hall

çekilmez dert’de

yaşadımmı say

hayatmı bu

hayat ha

nasıl

aha

bu

?

!

işte ben böyle bir sevdalıyım sevdalı da

tüm hayırsız tüm vefasız birisine

hiç umudum yok ama gel sen

bu gönül’e haberimi anlat

o seni seviyor de bir

o senin için ölüyor

karşılıksız hem

vefa bekleme

beni sevsin

demeden

işte ben

işte bu

aha

da

?

!

ömer çetinkaya

congeri

24.06.2009