Şeytanın İstifası

Bir karanlık sarmış meydanları bu Cuma,

Bir telaş almış ki ortalığı sorma!

Biri koşuyor,

Elinde altın yaldızlı bir hançer ile

Koşuyor durmadan;

Kardeş dediği o dostunun gerisinde.

Yüzünden hiç eksik etmediği,

O tebessüm ile…

Biri gömüyor,

Alnından yudum yudum dökülürken ter

Gömüyor dostunun cesedini,

Yüreğinin hiç görülmemiş bir köşesine;

Mevlitler okunurken,

O ağıt yakılan evlerde…

Şeytan yorulmuş artık, diyor ki yeter;

Satılıyor dostluk, kardeşlik, insanlık bu dem,

Bir damla şeref fiyatına da hem…

Bir karanlık sarmış meydanları bu Cuma,

Bir telaş almış ki ortalığı sorma!

ZUHAL ERASLAN