Seyirci Kalma Oğul…!

Dinle-dur,

Popu, şarkıyı, türküyü…

Seyret-dur,

Sinemayı, tiyatroyu, revüyü…

Oku-dur,

Şiiri, romanı, öyküyü…

Dinle-dur… Seyret-dur… Oku-dur!

Dinleyici mi olacaksın hep?

Hep Seyirci mi kalacaksın?

Hep, Okuyucu mu, doğma-büyüme ?

Hep Oğul… Hep hep Oğul!

Adamsende eğleş orda, huyuna kudur!

Tüket geleni-gideni, Nemelazım’a buyur…

Kayıtsız kal, sessize kur, ne gam, ne umur…

Tatlı su kurnazı bol, avcı ol, sotada dur!

Çalmalı Oğul;ıslığı, udu, sazı…

Söylemeli; şarkıyı, türküyü, cazı…

Oynamalı; Horonu, Karşılamayı, Barı…

Yazmalı Oğul; şiiri, romanı, fıkrayı.

Çalan- Söyleyen olmalı Oğul

Oynayan olmalı; Yazan olmalı

Kenar ne ki Oğul, ortada durmalı

Salon varsın kalsın, sahnede olmalı.

Seyirci Kalma, Yetiş Oğul!

Müjdat Eraslan.