Sevmek Soylusu

Sevmek...

Bir daha söyler misin tekliflerine luzum kalmaksızın

Kaçanı kovalayanı olmayan zirvesiz yarışkanlığından arınmış

Kar suları özünden alışkanlıkla sevmek, tertemiz...

İnip topraklaştığı derelerin su arkından

Kendi kendiliğini bulan soyaçekimliliğiyle sevmek

Sırtında ardından gelen yolları kollayarak

Ortalıklarda kalmış bütün sahipsiz iklimlerin baharını yazını

Sevmek gözboyamasız ve hilesiz

Sevmek

Baktığı heryere gönülden kopanların

Gülümser yüzünü çizerek

Dağa

Bayıra

Çöle ve kıraca

O çok yandığından sevda karalarına kor olmuşluğun

Güzel bahçesi sevmek

Maksadından bir nebze olsun satınalıp derdini

Ve öylece sevmek...

Hay aksi...!

Seyfi Karaca........Nisan/ 2005