Sevgiliye Çağrı

Nedenini bilmediğim bir arzuyla,bugün her günkünden daha çok istedim

yanımda olmanı.....Kolay değil,sensiz olmak,içinin yarısını boş

tutmak.Kolay değil,her sabah bir martı sesiyle irkilmesi bu yoksul

bedenimin.....Sadece

bu ayrılığın,bu bu uzak olmanın,birbirimizden kopmak olmadığını

bilmek.Sevgimizin bitmeyeceğini bilmek teselli dolduruyor

yüreğime....Her ne kadar uzak olmanın uzunluğunu anlamasam da,bir

sonunun olduğunu bilmek umutlandırıcı.....Zaten her şey,umut edebilmekle başlamadı mı?Seni düşünüp de kendimi kaybettiğim vakitlerin anısına dalıp yürek telimin sancılarıyla ak sayfalara dökülüyor hasretim.Bazen

otobüste,iki sevgili yan yana başlarını yaslayıp uyurken ki

rahatlığında,bazen sokakta annesinin elini tutan bir çocuğun

gözlerindeki güvende buluyorum seni....Düşündükçe Nazım,Seyranı olasım geliyor ve hep hasretini bir uçtan bir uca yakasım geliyor....Bir kuş hafifliğinde sana akar yüreğim.Yokluğunda

yok olmaktan korkarak.Yaşadığım acıları şiirlerim anlatmıyorsa sana,bu

acılarım bil ki sensizliğin derin yaraları açan yüreğimi güçsüz

bedenimi hasta eden hasretindir............!Gel ey

hasretim,aşım,ekmeğim,suyum,güneşim.Gel de merhem ol

yaralarıma.Sevginle derman ol yorgun hasta bedenime.Sensizliğinle

kanayan yüreğime sevgi ver bu kalp durmasın,yaşamasına izin ver

HASRETİM!Gölet olmuş nisan yağmurunun kadını seni bekler.Sensizlikle gözlerimden akan göz yaşlarıma,nisan yağmurları yeter mi??????? unutulanşair

Nesibe Buyrukçu