Şiir • Bilinmiyor

Sevgılıme Veda

Yazar / Şair

cüneyt tekin
person

SEVGILIME VEDA

Giris taksimi

Simdi klinikteyim,

Heyecan icindeyim,

vedalasmam gerekiyor seninle

ev ödevi senin dilinle.

Yüregim kanayacak, görmeyeceksin,

sen bu yazdiklarimi hic bilmeyeceksin!

Birinci fasil

Benimle yataga girdin aksam olurken,

sabahlari el salladin ben ise giderken,

su yatagimiz, arabamiz, kücük evimiz vardi,

zamanimiz bol, paramiz azdi.

Allah var: gönlümüz tam ayardi!

-Allahim. diyordum – sükürler olsun sana,

en sonunda dengimi yolladin bana!

Trenin farlari, kacan fistiklar, yaramazliklar!

icime huzur ve heyecan veren tatli hatiralar,

En cok da o yanlis tonlardan söyledigin sarkilar;

Deniz derya bitmez repertuar!

Hele biri var;

-Erkeklerde yanar: hem de nasil yanar,!!

bilmem ne olmazsa… bizi yatak paklar!

Fahriye abla gibi

gelirdin bana biraz,

ama tecrübeli, haylaz!

sen bu sarkiyi söylerken

Kulaklarima kadar kizarir ve korkardim

Birgün kaybedecegimden seni.

Ama Sen benim cumhuriyet kadinimdin.

Kirmazdin, yaralamazdin beni!

Lezzetli yemekler, güzel resimler yaptin,

Gönlümde köskler tahtlar yaptin!!

Hersey cok ama cok güzeldi,

Sonbahar: sanki ilkbahar gibiydi!

yildizlar ve günes kucagimizda uyudu

yeni evimiz usta ellerinde büyüdü,

Ayse cok yardim etti, hakki ödenmez,

Sonra niye degisti o da bilinmez!

Maral ve Cesur benim cocuklarim olmustu,

hele Gazalin iki de bir dövdügü-

halici Hüsnü; ile icten ice sevdigi!!

artik büyük ve mutlu bir aile dogmustu!

Sonra borclarin cikti, amenna!

tapu, ev, Gazelin nisani caba!

hersey büyüdü, cok calismam gerekti,

erken yatip erken kalkmam gerekti!

sen dizilerini seyret ben uyurken,

gündüzleri de arkadaslar bul

Ayseyle oyalan istedim,

ben borclarimizi öderken!

Ölesiye yorgun ve yalnizken!

Ikinci ve anlasilmaz fasil

ne gectiyse artik aramizdan,

kara kedi mi, kara Ayse mi

yildiz fallari, bacim, canim falan

karizmatik cirkin ördek olduk iyi mi.

ihmal eden su güzel kadini,

ickici, anlayissiz kocasi?

Ben oniki saat calisirken

Hep seni düsündüm, sevdim,

yalnizlik siirleri yazarken sen.

Ben borclarini ödemek istedim!

Suclamalar, beklentiler aldi yerini sevginin,

Farlar, fistiklar, günes kayboldu,

paslanmis bir nisan yüzügü

bir gün bahanelerin ilki oldu!

Gecmisimle, kitaplarimla ve

En cok da hayaletlerle oynadin,

ikide-bir bavulunu topladin.

bir gün parmaklarimda

Sigarami kirdin,

aslinda kalbimi kirdin

Keske daha cok olsaydi

Maral yönün Gazal’dan:

Parmakucu duygun olsaydi!

Söyledigin dogru degil:

Ben kasikla verip sapiyla göz cikarmadim,

hic bir zaman söz konusu yapmadim

hayatiniz kolay olsun istedim,

sirayla, elverdigince. verdim

zanax mazotlu koca yürekli,

kizkardesim, Zübeyde!

seni bana bahseden

ve seni hala seven,

ve ben; alingan, kirilgan,

aslinda cok konuskan,

medet uman rakidan,

kritik kaldirmayan,

onur gurur, küser durur;

bazen Can, bazen Apturaman!

Ben kendimi hic sevmedim, dogru!

Ama seni cok sevdigim; cok dogru!!

Hüzzam fasli ve ilk ölüm

Birgün cekip gittin, haber vermeden,

ilk o zaman öldüm kimseye demeden!

Öyle gidilmez,

resimleri bosaltarak!

Öyle dönülmez,

dinlemeden suclayarak!

Belli ki planlanmis:

fal bakilarak!

-Zubeyde demis ki güya:

-birkac gün kafayi dinlersin git ya!

Ayse de gel demis

sordum öyle degilmis, ya!!!!

Umut suclu bulunmus;

yardim etmediginden,

tasinma isinde

karakter göstermis bence,

tek dogruyu yapan oymus yine de!

internetten bilet bulmus, güya

seni geri göndermek icin,

asli öyle degilmis,

sen istemissin,

o hayir demis

Günün bitti, geri uctun,

bitmedi suclamalarin

Niye izin almisim sen döner dönmez!

el sallamamisim. Terastan!

-Vallahi salladim!!!

Sen görmedin: anlatamadim!

sinirlendim,hata yaptim

-bitirelim diye yazdim,

ellerim kirilaydi yazmaz olaydim.

Pisman ol,beni sev dedim,

benimle konusasin istedim.

Tas oldun, dilsiz oldun,

tek bir mesajin geldi soguk,

-sagligindan endise ediyorum, iyi misin?-

Sen benim derdimi bilmez misin?

"SEVGILIME VEDA"

Sanma ki hastaydim, seni biraktim,

Ben Ferhat Göcer gibi farkindaydim,

Sadece suclama haberlerin gelirken

Zübeyde°den Annemden derin yastaydim!

-ben cok aradim, yalvardim demissin,-

Birtek mesajin telefonun gelmedi oysa;

Gönderdiginden emin misin

Bu gün yüzlessek eger,

gercegi söyler misin?

Hicaz fasli ve ikinci ölüm

Birgün posta kutusunda

anahtarini gördüm

Ikinci kez orada öldüm,

dünya, basima yikildi:

kainata küstüm

Nisan aradi bu sefer, konusmak istemissin

Geri dönmek istemissin! Kendin gelmek yerinne

Beni dövmek yerine!

Sor bakalim derdim

artik cok gec olmasaydi

tek kötü bir laf etmis miyim senin icin!

Artik kirginldigim,

yasamadigim

- bi- bok olmaz benden artik,- lafim disinda!.

Benim bildigim Hatce,

gelir sorardi, erkekce:

-Hey sen!

Apturaman

ben seni seviyorum!

sen de beni seviyor musun?-

Derdi, öyle hic suclamadan!

Oysa sen magduru oynadin,

Yeni almanya planlarini Planlarini uyguladin

Aysenin nefretini baslattin

(O beni zaten bitirmis, anlasilan),

Benimle yüzyüze konusmadan!

Son on gün ve cok ölüm

Korktugum oldu.

O sarkidaki gibi

-Erkeklerde yanar…

Sen benim

Hem de nasil yandigimi görmeden

ben seni o hiyarla gördüm.

O zaman iste cok öldüm

Cok kiskandim;

Arabasi da var gibiydi.

Mecedesti:

tam Ayse’nin sana

yakistiracagi gibiydi!

yitirmek korkusu düstü icime seni

bilmek istedim sevgilin mi?

Uyuyamadim, calisamadim,

agladim ictim, ictim agladim. Alisamadim!

Küstüm mesaji yazdim,

yarim agiz mutluluk diledim

emin olmak istedim,

Kanser teshisi gibi cevabi bekledim

Senden en azindan sunu isterdim:

-Apturaman ben Mutluyum, iyiyim

sana da aynisini gönülden dilerim!

Sen yine tas oldun, dilsizdin,

Incesaz fasli ve dördüncü ölüm

Ayseye gittim derdimi dökeyim,

Aci gercegi artik bileyim

Iyi ki gitmisim,

gercekmis, ne edeyim!!

nerelere gideyim?

itin götüne soktu cikardi ben neymisim

ne insanmisim ne erkekmisim!

Öldüm ki ne öldüm icin icin

anladim ki ben onlar icin

Coktan cenazeymisim

Düsmeden iyice bosluga,

gitmeyi basardim doktora:

depresyonmus, aziliymis

icki de azdirmismis!

Üc sey istedi Pramann

Klinige yatmami,

Rakiyi birakmami

Seni kafandan atmami!

ilk ikisine evet dedim ona,

bos yatak yokmus ama!

-Abi kalk savas- dedi telefondan Zübeyde;

-Hatce erkek kadindir,

Gögsünde agla!,

seni dinler psikolog gibidir!

Anlayislidir, o iyidir!

Tamam dedim, dinledim;

Iyi de haltettim!

Telefon ettim cikmadin

sonra kapaliya aldin!

Mesaj yazdim:

son bir defa konusalim diye,

-Cok kirginim, asla konusmam- yazmissin;

Ben gazi yedim ya, savasacagim yine!

gurur yapiyorsun sandim,

yazdim sordum, sordum yazdim

sen yine dilsiz,ben yine aptal,

bulusmadin benimle

insanca vedalasmak yerine!!!

Cocuklardan, medet umdum;

Telefona yumuldum!

Maraldan ses gelmedi;

senden mesaj geldi Zirp diye

-Cocuklari rahatsiz etme,

bana ulasamazsin bu sekilde!-

Baska tür ulasabilirsin sandim!

Hemen son bir mesaj yazdim,

-Cumartesi; lütfen 5 dakikacik!-

Pazar aksami geldi cevap, azicik!

Yedinci fasil ve son ölüm

“ben böyle mutluyum, iyiyim,

daha fazla cirkinlesmeden bitirelim!

Cocuklari ve beni rahatsiz etme!!,

kendini daha fazla rezil etme!“

Kabuldü ama cok agirdi;

ben kördüm: ama,

canan hem kör hem sagirdi!

Son fasil ve vedalasma

sen kimseyi sevmedin!

yalniz Almanyayi istedin!

Al hepsi senin olsun!

Yeter ki gönlün rahat olsun!

Simdi klinikteyim,

Huzur icindeyim,

iste vedalastim sonunda

rahatsiz etmem bir daha

son söz bile cok sana,

kendine bir baksana!!

Gönlüm öyle demiyor

kafani kirmak istiyor!

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...