Sevdiğimiz Anadolu Var

Türkiye’nin Ankara’sı

Bitmiyor zulmün kavgası

Nedir bu şiddet bu celâl

Bütün bu yasaklar

Ağlıyor Kürt-Türk Arap Laz

Anneler

Bu topraklar bizlere yadigâr

İçinde uzanıp giden sevdiğimiz Anadolu var

Geceleri zeytin karası

Dağları

Karanlık sarmış

Yılanların hışırtısından

Garabetten gayrı

Vadiler sessizliğe bürünmüş

Yüreklerde kocaman büyük acı

Birde hep baştan aşağı kanayan Anadolu var

Gecenin bağrı kara

Ay gizlenmiş bulutlara

Sessizlik hüzün yüklü

Sıkılan kurşunlardan sonra

Gelen nice sayısız tabutlar

Birde her köşesinden kan damlayan Anadolu var

Halkın özgürlük savaşına

Yıllar evvel

Kocasını şehit vermiş

Oğlu dağlara gitmiş

Başında şarı yazması

Koltuğunda

Demirden değneği

Her anı zelil sefil

Hep gözyaşı döken

Garzanlı annenin

Yüreğinde iyileşmeyen yarası

Birde kendisiyle kan ağlayan kocaman Anadolu var

Ne uykudur nede selamet

Ne evdir ne de bark

Devletin sillesini yemiş

Köyü yıkılmış yakılmış

Koltuğunda değneği

Yıkılmayan Garzanlı kadın

Karanlığa inat

Güneşe aydınlığa susamış

Yüreğinde barışın sönmeyen ateşi

Birde her köşesini kendine vatan tutuğu Anadolu var

Geceler karanlık

Şafak sökmüyor

Devlet zulmüdür

Tüm ülkeyi sarmış

Hiç gitmek bilmiyor

Ne vakte kadar sürecek bu savaş

Uludere yasta Şırnak yine kan akıyor

Yürek sızlatan bir acıdır Xezal kadında

On binlere varan bir katliam bir kıyım

Birde her bir an Kürdistan için ağlayan Anadolu var

Mehmet Çobanoğlu

02.06.2012

İstanbul