Sevdalı Yürek

Hiç sevmem eve küsüp, yemeği dışarıda yemeyi

İçimi bir kasvet bürür

Bin çelişki, bin çatışma üzerime yürür

Bu köhne lokanta

Son sığınak olur, her dargınlıkta

Yedikçe sanki çoğaldı yemeğim

Lokmalar boğazımda büyüdü

Yalnızlık üzerime saldırdı

Saatler ilerledikçe gece daha bir ıssızlaştı

Dışarı attım kendimi

Yürüdüm birkaç adım

Bir sokak lambasının altında rastladım

Önce tanıyamadım, sonra şaştım kaldım

Yakaran gözlerle gözlerimin içine baktı

Onu gözlerinden tanıdım, oydu

O sevdalı yürekti

Bizler çocukken ona bu adı vermiştik

Bambaşka biriydi, sözündeydi, harbiydi

Yakışıklıydı, kızlar etrafında pervaneydi

O farkında bile değildi de

Birçoğu onun aşkından divaneydi

Bileği bükülmezdi, delikanlıydı, mertti

Hem tatlı hem sertti

Biz onu çok severdik

Bir akşam

Kız yüzünden yukarı mahalle gençleriyle kavga çıkmıştı

Sevdalı yürek tek başına beşini haklamıştı

Bütün kızlar ona yanıktı da

O birine kafayı takmıştı

Buse?yi sevmişti

Yemyeşil gözleri vardı Buse?nin

Sapsarı saçları beline kadardı

Rüzgarda nasıl da savrulur, dalgalanırdı

Çok geçmedi dillere düştü sevdaları

Ayrılmaz olmuşlardı birbirlerinden

Zaman yel oluyor, esiyor

Sel oluyor, akıp gidiyordu

Nede çabuk geçiyordu, beraberken, el eleyken

Duruyordu ayrılık varken

Doyamadı onlar birbirlerine

Askerlik girdi araya, tüm mahalle yolcu etti

Buse?sinden kopup

Gözleri arkada, gözleri yaşlı gitti sevdalı yürek

Aşkı, sevgiyi tanıyana anlatmaya ne gerek

Zalimler felaketlere sebep olurmuş, bilmeyerek

Herkes gibi o?da duydu, öğrendi de

Taş kalbine söz geçmedi

Tuttu bir başkasına verdi Buse?yi babası

Paralıymış, varlıklıymış

Güzel gözlerinden yaş dinmedi Buse?nin

Bir sözünü dinletemedi

Zalim babasını insafa getiremedi

Olanlar oldu sonunda

Düğün gecesiydi

Davulun sesini bir feryat kesti

?Gitti? diyordu, ?dünyalar güzelim gitti?

Kalabalık kaynaştı, insanlar ağlayıp, bağrıştı

Sevdalı yüreğin güzel Buse?si kendini asmıştı

Askerden dönünce, tutunamadı mahallede

Duramadı hiçbir yerde

Bir garip hallere bürünmüştü

O mert dağlar gibi sevdalı yürek

Bitmiş, tükenmiş, çökmüştü

En sonunda çekti gitti gurbete

Şimdi yıllar sonra sevdalı yürek

Karşımda duruyordu, beni tanımıyordu

Üst baş perişan, dökülüyordu

Baktım

Uzattığı eli titriyor

?N? olur bir şişe şarap parası ver? diyordu

Kulaklarıma inanamadım, sevdalı yürek yalvarıyordu

Sokak lambasının ışığında çiğ tanesi gibi

Gözyaşları ışıldadı, sakallarının arasından süzülüp

Gözlerime inanamadım, sevdalı yürek ağlıyordu?

Gürsel İleri