Sevda Bir İsyan Bayrağıdır

Ayrılığın cumhuriyetinde sevda bir isyan bayrağıdır

Neyi sevdiğiniz değil nasıl sevdiğiniz önemlidir çünkü

Yalnızlık sıkça çarpılan bir duvardır

Ve yürek atışlarınız sıradanlaşmamışsa elbet yıkılacaktır

Doldur şimdi demli bir çay gecenin lacivert meydan okuyuşuna inat içelim

Her dizenin bir sonu olur diye düşünmeden

Çağla yeşili güz mevsiminin bizim olamadığımız kadar

Güzel olmayı nasıl becerdiğini düşünelim

Daldan kopardım narı

Kim imiş bunun yari

Ezbere söyleyemem

O yitirmiş ayarı

Ayarı yitirelim ey dost

Kuytusunda susuz nöbetlere durduğumuz bu sevda denen büyük barikatta

En büyük savunma sahip çıkmandır aşka

Başını eğiversen

Yüzüme değiversen

Beni çok sevdiğini

Bir kez söyleyiversen

II

Bir zemheri gecede göğsünü dağlara geren tipi yürekli bir aşktır bizimkisi

Türkülerin her dem taze şiirlerin her dem yeni

Ve yeri gelince bir tüfek kadar sabırlı ve sinirli

Gözleriyle olan biteni anlamaya çalışan çocuklar gibi

Yaprağından düşen çiğ kadar saf bir aşktır

Yüreğimde kuruma

Bak düştüğüm duruma

Hadi sen insan ol da

Sevdalan da yürüme

Yürümen gerek

Tahir nasıl Zühreye Ferhat nasıl Şirine yürüdüyse

Yürümek bir sonsuz sevdaya adım atmak demekse

Sevgilinin koynunda duran bir gelincikse

Sazını hançer eyleyip tel tel gönlüne vuran ozanlar misali yürüyeceksin

Çünkü aşk bir mecburiyetler ülkesidir

Yozlaşmış kuytu köşelerinde bu acayip kıtanın

Ve onun uğrunda savaşmaktan başka görevi yoktur

Ona aşık komutanın