Sev Divanından Bir Husus

Sevgi denen şeydir sayesinde güçlü kuvvetli ve kudretiyle

Yaşadığım dünya

Bulunduğum kainat

Payıma düşen zaman dilimi hayat bütünlüğünden olma büyüme diyip

Herkesin herşeye karşı duyumsadığı has ve hassas denge

Hani sevmese insan...!

Hem etkisiz, hem tepkisiz, hem kul köle sağmallarına sızıp saplanmış ele geçirim

Sevmese insan...

Taşı sevmese, toprağı sevmese, suyu, ateşi, ayı, güneşi...

Sevmese kurdu kuşu

Balina yavrusunu, kuzusunu koyunun

Sevmese insan sürülerce sayısız bir dolu silsilelerin ismi cismini

Boşlukta kalır aklı

Hem aklı boşlukta kalır, hem kendi sap gibi sapur supur sersem...

Fikirden vicdandan fırlayıp yuvarlanarak lağımlı leşli çukura...

Nerden bilecek ki en kolay böyle öldürür ve ölünür..?!

Sevmese insan...

Bütün dengelerini devrilmiş yardan aşağı hır...

Gür...

Zillet

Zül...birbirini öfke ve kin sarmalı fermuarlaşmasında salgın sargınlarla kıskıvrak

Ucuna yaşam soyunu tüketen susturucular takılmış delilerde deşik..

Sürekli hücrelenip zindanlaşan mikroplaşmaların birinci sınıf kiralık katilliliğiyle

Sevmese insan

Hep kendi kendini ölümle tehtit ve talan eden dipdiri hedefte

Sevmezse insan kesintisiz sonlandırılmış bitişlere kanserleşip

Küfür ve kahır yüklü cellatlık cenazrelik harabeleşmelerini kendi sırtında taşıyan defin

Sevmese

Sevemese insan...ayıp

Çıplak

Çırıl çığlık açlık ve yokluk feryadı figanlısı hin kin ve bilumum patlayıcılarıyla

Kendi kendine bulaşık dolaşık, sevmese insan...ruhen karmaşa

Bedenen mezarlık..

Gerim gerim gerilim, saçmasapık döküman..sevemese insan sevemese..

Kızgınlık köpürtüsü deprem ve zelzele

Tozu toprağına karışık kül

Çöl

Kurak

Kıt

Kıyamet

Kabus...

Kaypak..

Dilinin altında sövgü

Ayaklarının altında kaçak..

Sevmese insan sonsuz tahripleşmelerin imha yığımı nefret, şiddet, barut ve dinamit

Sevmese insan ne mevla

Ne leyla

Ne çayır, ne çimen, ne bayır, ne bağ-dağ..

Hayrı şerri birbirine karış - kuruş ağıdı nizaha müşküldür...

Sevmese sözü sazı sanatı... şahane şapşallığa bahaneliktir

Sevmese insan gününü dününü dünyasının dünyasını...

Nasıl sevdiğini zannederek şap-şurup-şarapça

Avanaklığına doymayan

İnsan insanı...???

Seyfi Karaca........Mayıs / 12