Serpiş Serence

Üçünü beşini yalan yanlışlarla bölüşen

Sen yoksan ben de yokum

Benden eksik kalsın yalnızlıkların dünyası

Sen yoksan ben de yokum ağaçlığa çınarlığa

Kumluğa kumsallığa

Her seyranda eli ıssızlığın oturduğu kapıları boş geçen

Toprak toprak değilse

Sevene sevilene istediği güzelliklerle

Ayak seslerine gözkulak kesilen

Meydan meydan değilse gelene gidene samimi bakışlı ve hür

Serpe seren değilse mavinin morun vebalini üstüne alan

Deli ve gittikçe dirilip büyüyen ateştir çünkü

Muhayyelli...alabildiğine tutkun

Zaman zaman değilse sesetmezliğe susmuş yaka paça

Silkelenmiş poyraz esintileri gibiye

Tepeden tırnağa tuzaktır...

Etrafı saran hüznün çemberinde güz olan mahsur

Ve çiçekleri andıran herşey sana bana tuzaktır

Hatırımızda şuncacık bahar kadar yoksak eğer

Açtığına solduğuna tutsak düşerek

Yaban ellere gurbet gidenin ülkesi

Seyfi Karaca.........Ağustos / 10