Sensizlik

Sen, sensizliği bilmezsin, bilemezsin

Sen hiç sensiz kalmadın ki

Gecelerin uykusuz, sabahlara dek

Bin defa, yüz bin defa, sağa sola kıvranmadın ki

Ben sensizken

Yediğim ekmeği, içtiğim suyu nimetten

Aldığım soluğu, nefesten saymadım ki

Kalbime atıyor, kendime yaşıyor demedim ki

Yaşıyorum mu sandın

Gittiğin gün ölmedim mi?

Sen, sensizliği nereden bileceksin

Sen hiç sensiz kalmadın ki

Kimse bu yüreği böyle, böylesine yakmadı ki

Ben sevdim mi, öylesine değil

Ölürcesine severim, anlamadın, anlayamadın ki

Bırak, bana kalsın çekmek, bu aşkın günahını

Seven kalbime yükle, her kahrını

Gurur duy kendinle, bir mecnun yarattım diye

Kalmasın öğrenmeyen, duyur şanını

Bekletme, gel al artık

Biliyorsun, sana adamıştım zaten bu canı

Bekletme, gel n?olur, gel al artık

Bitir sensizliğin acısını

Biliyorsun sana feda etmiştim

Son damlasına dek, damarlarımda dolaşan kanı

Birazcık merhametin kaldıysa, gel öldür

Çektirme sensizliğin ıstırabını

Sen, sensizliği bilmezsin, bilemezsin

Sen

Sen hiç sensiz kalmadın ki...

Gürsel İleri