Şiir • Bilinmiyor

Sensizliğe Yürüyorum

Yazar / Şair

Gürsel İLERİ
person

Yağmurun kokusunu getiriyordu rüzgar

Yüzüme vuruyordu sensizliğimi bir kez daha

Yürüyordum işte öylesine

Durursam, kalbim de duracak diye korkuyordum

Yürüyordum o dere kenarında

Buğday başakları arasında

Dur, diye yalvarıyordum güneşe ?dur, n?olur batma?

Bir adım daha atayım, bir adım daha

Durursam, aklıma getirirsem, düşünürsem

Salınan o ipek saçlarını, gülüşünü, gözlerini

Canlanırsa, canlanırsa gözlerimde

Dayanamam, çıldırırım, ölürüm diye korkuyordum

Yağmurun kokusunu getiriyordu rüzgar

Savruluyordu çayır çimen

Neden bir tanem, geri gelmiyordu giden

Lanetler yağdırıyordum

Seven yüreğimi hasrete hedef eden kaderime

Dur, diyordum, dur, kendi kendime

Nereye, nereye gidiyorsun

Bitti, bitti

Kaybettin, neden kabullenmiyorsun

Rüzgar yüzüme vuruyordu

Bir an, bir an durup öylece, nefesimi dinliyordum

Hala, hala kalbim atıyor mu?

Bu mu? Bu mu, diyordum, sevenlerin sonu

Bu mu?

Bir karabulutlar kabarıyordu, bir de yüreğim

Bir yağmur taneleri dökülüyordu, bir de gözümde yaşlar

Dur, diyordum, dur, kendi kendime

Nereye kadar bu kendinden kaçışlar

Elbet sonunda acılar da can çekişecek bu yürekte

Verecekler son nefeslerini

Ne oldu, ne oldu alıp gittiler de seni

Sabah çiğsinde göz yaşlarım

Sararıp dökülen sonbahar yapraklarında umutlarım

Ufukları sisli, puslu dağlar gibi başım

Sana susuzluğumu, açlığımı bastırmışım

Fakat nedir? Nedir hala bu yüreğimdeki hışım

Dişlerim, yumruğum sıkılı

Gözlerim kısık, yarı yarıya kapalı

Sormalı işte! Sormalı

Ne oldu? Ne oldu ki be canım alıp gittiler de seni

Ne oldu

Yürüyorum öylesine

Belki de bir türlü öldüremediğim

Bu aşkın varmak için son nefesine

Yürüyorum, yürüyorum

Durursam

Durursam kalbim de duracak, diye korkuyorum...

Gürsel İleri

"Yağmurun kokusunu getiriyordu rüzgar"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...