Sensizliğe Uyanış

Çiçekler gördüm bu gece düşümde

Bembeyaz çiçekler

Senin layık olduğun gelinlik gibi

Bembeyaz çiçekler gördüm düşümde

Bir çiçek tarlası

Bir ucunda sen vardın

Koşuyordun bana doğru

Bembeyaz çiçeklerin içinde

Sonra uyanıverdim birden

Yüreğimde bir sıkıntı

İçim daralmış

Alnımda boncuk boncuk ter

Sensizlik ölümden beter

Çektiğim

Çektiğimiz yeter

Yeter be gülüm, yeter

Uyandım düşümden

Kabusun uçurumuna yuvarlanarak

Çakıldım sensizliğe, yüreğim parçalanarak

Belli bu geceyi bitireceğim yine sabahlayarak

Sensizlik vardı, uyanışımda

Çaresizlik vardı içimin, yanışında

Bin sıkıntı, elem keder başımda

Koşup pencereye baktığımda

Yoktu yıldızlarım, bulutluydu gökyüzü

Yüreğim gibi dolu dolu

Sıra sıra sıralı yağmur bulutları

Saçlarını okşamak istiyordum

Okşayamıyordum

Ağlamak istiyordum sensizliğime, doya doya

Ağlayamıyordum

Sana gelmek istiyordum bebeğim

Gelemiyordum

Bu yaşamak değil ya

Adı yaşamak

Aslı işkence olsa da

Çekiyordum işte, çekiyordum

Yarınlardan bir ümit bekliyordum

Artık hiçbir şeyden emin değildim de

Bir tek

Bir tek şey hariç

Seni

Seni her şeyden

Seni canımdan çok seviyordum...

Gürsel İleri