Sensiz İki Gün

Nere gizlendimse aşikâr oldum

Hedefte gördüler sensiz iki gün

Dertler avcı oldu, ben şikâr oldum

İnsafsız vurdular sensiz iki gün.

Gözlerde avcıya yaranmak hazzı

Zevkten dört köşeydi hepsinin ağzı

Üstüme atıldı yüzlerce tazı

Başımda durdular sensiz iki gün.

Ayağıma prangalar taktılar

Gözlerimi dağladılar yaktılar

İki koldan, bir alnımdan çaktılar

Çarmıha gerdiler sensiz iki gün.

Kâle almadılar dileklerimi

Yaraslar emdi iliklerimi

Bükülmez sandığın bileklerimi

Kırk yerden kırdılar sensiz iki gün.

Tenimle bin çeşit dert senli benli

Her yanım kan revan gör ki ne denli

İğneli, çivili, çatal dikenli

Tellere sardılar sensiz iki gün.

Her cevre göğsünü geren kalbime

Eyyub'un sabrına eren kalbime

Cennete sorgusuz giren kalbime

Sırrını sordular sensiz iki gün.

Eseni Efsanem olmasın kuşkun

Ecel âciz kaldı, Azrail şaşkın

Nihayet onlarda ölümsüz aşkın

Farkına vardılar sensiz iki gün