Şiir • Bilinmiyor

Sensiz

Yazar / Şair

Tamer Arabacı

Sensiz

Sevincimin

Kursağıma takıldığı anlardı

Hep gidişlerin.

Sisli sabahların ayazında

Üşüdüğümü hatırlarım,

Oysa nazlanırdı gözyaşları

Buz tutan bakışlarımda

İçimi yakardım.

Sen duymazdın

Feryadımı,

Çoğu kez aklım kaçırırdım,

Korkular yaratırdım

Sensizliğin kalleş mecralarında

Adımı ecel listesine yazardım.

Deliliğin sınırıydı

Düşünmelerim.

Sonbahar yağmurlarında

Çaresizliğimle sırılsıklamdım.

Oysa içim sızlardı

Hayalin her azdığında.

Sen kimindin

Hangi kollarda

Mutluluğun ızdırabında.

Gerçeğin,

Başka gönülleri beslerken

Varlığın,

Elin dünyaların şereflendirirken

Kahretsin ki

Hala senin derdindeyim.

Seni unutmanın arifesinde

Beyhude söz vermelerdeyim.

Allah biliyor ya!

Aşk diye bir şey varsa

İliklerime kadar hissettim.

Nasıl sevilmesi gerekiyorsa

Öyle de sevdim.

Ama olmadı işte!

Şimdi kaybedenlerdenim.

Böyle hücrelerime işlemişken

Tüm benliğinle hayatıma sinmişken

Ruhumu ele geçirmişken

Söyler misin?

Yarınlara sensizliği

Nasıl izah edebilirim.

Olanları kendime anlatamazken

Gördüğüm rüyaları

Gönlümle nasıl paylaşabilirim.

Seninle aldığım nefesi birtanem

De bana Sensiz nasıl verebilirim?

"Sensiz"

01.11.2010

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...