Seninle Olmak İstiyorum!...

Sahil kasabası insanları,

Akşamın olmasını bekler,

Kasaba;

Önce bir serinliğe mahkum olur,

Sonra dinginlik…

En önemlisi;

Gün batışını gözlemek…

Kapalı seyreder,

Çok dikkatli şekil de,

Dinlersen güneşi, tepelere çarptığını duyabilirsin…

Aşkın sesi gibi kulağına fısıldar sanki:

"Sen benimsin"

Ve her akşam sessizce ona dersin ki:

“Bu akşam da yüzünü çok özledim.”

Işığı kapıdan içeri girerse, havayı değiştirir,

Yaslanırsın,

Pencereden bakıyorsan…

Senin pencerendir, senin köşen,

Sanki senin kadının…

Ona;

Sevgiliye mektuplar gibi,

Yazasın gelir…

Bir aşk, bir tutku olur,

Gün batışını izlemek…

Evcil olanlarda en çok köpeği severim,

Sadık bir dost…

Yalnız bırakılmayı hiç sevmezler; çünkü,

Genleri öyle, duyduğum:

“Sevilen köpek, dövülen köpekten daha sadıktır”

Doğru;

Sevilmezse bunalıma girer…

Bunu göstermek için,

Terliklere-pabuçlara,

Evin en güzel yerine eder,

Edeceğini,

Dağıtıp, batırıp,

Bize bir şey göstermek

İsterler…

Asıl anlatmak istediği ise şudur;

Tıpkı çabalarım;

“Seninle olmak istiyorum”

Veysel Kimene

Sevda Şairi

(Kemal Yenice)

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

22.11.2011