Umut

Umut dediğin nedir ki gülüm.

Bir tutam bulut belkide.

Mavilerden yolup koynumuza doldurduğumuz.

Kimsenin aklına gelmeyen bir başlangıç.

Bitmeyen bir savaş, bir diriliş.

Yada yarınlarda aradığımız bir yok oluş.

Kimse bilmedi, kimse görmedi.

Hep yeniden başladık tükenmeye.

Her kezin tek başına yaşaması gereken.

Bir türküsü var.

Ve biz onu yaşıyoruz artık yüreğimizde.

Umut dediğin bir bulutun gölgesi.

Derinlerde yosunlara takılı bir bölge.

Söylenmeyen sözler gibi saklı.

Duvarlara çizilen resimler kadar aykırı.

Umut dediğin yıldızlara asılı bir uçurtma.

Tüm gülücükler gibi, güneşte bir parıltı.

Sürmesi gereken özlemler.

Çekilmesi gereken acılar kadar gerçek.

Her şeye rağmen kovulduğu kapıyı çalan bir el.

Yaşamdan geri aldığımız.

Asla geriye ödeyemeyeceğimiz bir an.

Kapanmamış bir hesap.

Acıların dört nala koştuğu akşamlarda.

Bir şafak beklentisi.

Umut dediğin gülüm.

Senden,benden bir parça.

Belki biraz dost,belki biraz yabancı.

KİM BİLİR BELKİDE YAŞAMIN

ÖZGÜRLÜĞÜN DİĞER ADI.