Şiir • Bilinmiyor

Seni Sevdim Ben (3)

Yazar / Şair

Fedai Güven

Mâhşer değil yokluğun,

Aldırma, bakma bana.

Bilme ağladığımı da,

Görme gözyaşlarımı,

Sana inat değil içmelerim

Gözlerin gönlüm de...

Gönlüm de açamaz nergisler.

İdam mangaları hazır

Yargısız infazın eşiğin de

Mahsun bakışlarındayım.

Bir tek şeyi unutma...

Seni sevdim ben.

Kuşlara söylerken adını,

Rüzğar taşırken kokunu

Yüreğim dağlarla çevrili

Bir vadi'deydi yalnızlığım.

Sarı başaklara serdim

Saçlarının rengini,

Ağıtlar yaktım, yeminle

Türküler söyledim sensizliğe

Gülüşlerini sakladım,

Tavlı topraklara ektim,

Büyüsün diye sevdamız.

Aşkımızın yüceliğine

Yüreğimi harmanladım

Mahsumluğuna aldanıp,

İnancımı yıktım uğuruna.

Vuslatı bırakıp da ecele

Şefkâtini aldın ellerimden,

İçim de özlemlerinle.

Yüreğim fay hattın da,

Sallamayacaktı depremin,

En derinden çıkıpta...

Vurmayacaktın can evimden.

Oysa gözyaşlarından ibaret,

Ağlamak ne ki?

Yücelik: ağlatmayan olmaktı.

Direnişim baskın çıkmalıydı,

Ayaklar altındayken tükenişim.

Yarım bırakmayacaktın,

Çekmeliydin tetiği

Şakağımdan akarken kan,

Bilmeliydin gerçeği,

Ve şimdi gider ayak...

Yüzüne haykırıyorum

Bir tek şeyi unutma!

Seni sevdim ben.

"Mâhşer değil yokluğun,"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...