Senden Öğrendim Zalim Dünya

Sevmenin yenilmek

Acımanın, zayıflık demek, olduğunu

Senden öğrendim zalim dünya

Yağar durur dağlarının yücesine kar

Ne adaletin nede merhametin var zalim dünya

Sen hancısın biz yolcu

Senin hanın iki kapılı

O kapıdan çıkan, ardındakini bırakır gözü yaşlı

Biz meçhulün yolcusuyuz, sen hancısın

Kimini bal ile börek ile ağırlar

Kuştüyü yastıklarda, ipeklerde yatırırsın

Kimine bir parça ekmeği çok görürsün

Yerlerde süründürürsün

Ben haksızlığı senden öğrendim zalim dünya

Biz gideriz

Sonunda her şey sende kalır

Biz emanetçiyiz, sen veren

Bizlere verdiklerini emanet ederken

Bilmem ki niye bu kadar haksızlık edersin sen

Kimine gül yüzlü, kara gözlü bir yardır emanetin

Kimine yalnızlık

Kimine mutluluklar, kimine acılar

Söyle dünya bu mu senin kerametin

Ben hıyanetin

Ben nefretin tadını senden öğrendim zalim dünya

Ben sevmenin yanmak

İnanmanın aldanmak

Yaşamanın bir gün kahrolmak demek, olduğunu

Senden

Senden öğrendim zalim dünya?

Gürsel İleri