Sen Uzaktayken

Sen, çok uzaktaydın yağmurlar yağarken

Vatansız bulutlar göçebe kuşlara yoldaşken

Sen, çok uzaktın bu diyarlardan

Güller, yeşiller içinde kanarken

Bülbüller, güller içinde yastayken

Bir âşık, kanlar içinde yatarken

Sen, çok uzaktaydın ölümler kol gezerken

Hayat, buralarda su tadındayken

Kelebekler renksiz, bilinmeze uçarken

Şehirler mum ışığında geceyi sindirirken

Sen, çok uzaktaydın güneş bulutları öperken

Zeytin dalında umutlar bekleşirken

Kaldırımlarda şiirler volta atarken

Ağıtlar bir annenin göğsünde yaralıyken

Sen, çok uzaktaydın türküler isyan ederken

Deryalar sularını azat ederken

Limanlar zamansız veda ederken

Güneş, günden güne yoksullaşırken

Sen, çok uzaktaydın sevgililer sevişmeye hasretken

Acılar çığlık olup koparken

Çocuklar sonrasız zamanlarda doğarken

Gece, kendi karanlığında yol alırken

Ve kayıp zamanlar telafi edilmezken

Sen, çok uzaktaydın ellerim bu şiiri yazarken