Sen Toprak Ben Harman

Madde madde

Yüzünü saklı duvaklarından çözen ve doğuştan beri sabah olan

Yemini günışığına bozmuş yalınkat formülsüz

Duvar boyu yalnızlığına kaplanmış karanlık aynalardan

Bir lokma sofrasına içli

Bir avuç sevincine ilişkin

Bir dirhem hatrına gail...Her çalkantıya gönül akıtacak kadar divane

Ve melul..

Hadi ama..! Oyalanma artık gün kavacığın omzunu çoktan aştı

Zaman kendi ayağına ket vurdu, kemendine dolaştı madımak ve evelik

Sen katip ben yazı..

Sen toprak ..Ben harman..Çözüldü kilit, söküldü bulutların kucağından su

Ayaz buz bakmadan hüznüne koyun kuzu meleşmesinin..

Kirbit kıvılcımsız kavda, yanyana harekete geçince gözağrısı pembelere

Yola serilen aralara çığ ve çığlıklar düştüğünü

Dalmış gitmişim..bilmiyorum deme sakın

Alın hizası bir bahtsıza taşı aşınalıdan buyana değirmen

Kirpiklerinden eksik etmediğin çisil çisil yağmur akan sancıların derincelerinde

Ne senden bir haber ..

Ne benden müjdelice bir havadis

Diz boyu sıla söndüren ve niceyse

Hadi ...! Oyalanma hadi..!

Buna düpedüz şahsında aldanmak denmez de

Ya yoksa

Ne denir...Bunca viran

Kime..? Nasıl söylenir?

Seyfi Karaca