Sen Olmasaydın

Sen olmasaydın

Gökyüzü masmavi olmazdı bu kadar.

Kelebekler kanat açmaz,

Bin bir renkli kuşlar uçmazdı;

Alçak yüksek mor dağların ötesine kadar…

Ruhum apaydınlık,

Gönlüm sımsıcak şimdi…

Gözlerim gülüyor,

Kırlangıç kanatlarına takılı özlemlerim;

Teker teker çözülüyor!

Sen olmasaydın

Sevda denilen iksiri bilmezdim.

İkindi zamanı birdenbire uzayıp geçen,

Kısa ömürlü gölgeler gibi

Yaşar giderdim…

“Şair” olmak ne kelime,

“Şiir” nedir bilmezdim?

Gönlümün tam ortasında

Sıra sıra huzur kazanları kaynıyor.

Kurulmuş yağma sofraları,

Beriki gidiyor, öteki geliyor…

Dudağımda mutluluk türküleri yükseliyor

Sen olmasaydın inan,

Ellerim buz keserdi.

Yaz aylarında bile

Korkunç fırtınalar eserdi.

Duyuyor musun papatya şarkıları yeniden söyleniyor?

Delişmen gönlümüzde sevdamız demleniyor.

Şimdi senin de dudaklarında aynı şarkılar var;

Senin de gözlerin ışıl ışıl parlıyor!

Sen olmasaydın

Mevsimler dönse ne yazardı?

Dalında süzülen onca çiçekten tekini

Kim kokardı?

Sen olmasaydın,

Sen olmasaydın canım…

Gönlüm için için ağlar,

Ağlardı.

21 Mayıs 2006