Sen Kırdın Bu Yuvanın Kalemini

Sen kırdın bu yuvanın kalemini

Zindan ettin bana, senle her günü

Sende günahın tümü

Mümkün değil ki, affedemem seni

Hangi kitap yazmış, hata diye tarifini

Affı olur mu hıyanetin

Bak kapandı kapıları yüzüne, cennetin

Varsa bir günahım, yukarda Allah

Sen bunu kendine kendin ettin

Kaybolduktan sonra mı anlaşılır değeri, iffetin

Çok geç artık

Kadri kıymeti şimdi mi anladın

Ayrılığın sonu ölüm olsa bana

Atmam sana doğru tek adım

Yoktur bu yürekte affı hıyanetin

Çok meraklıydın ya aşkı yaşamaya doya doya

Yaşa şimdi gönlünce, çıkar tadını her anın

Affı yazmaz hiçbir kitapta zinanın

Yazık, o kir ile akıyor damarda kanın

Şimdi yalnız nefretisin, bir zamanlar sana feda bu canın

Sen kırdın bu yuvanın kalemini

Hadi bırak! Boş ver beni

Söyle! Yavrumuzun alnına nasıl sürdün bu lekenin izini

Şimdi duydum ki, ibadete başlamışsın

Bilmem farkında mısın, çok geç kalmışsın

Seni ben affetsem, Allah

Allah affetse, ben affetmem, biliyorsun

Yaptıkların, unutulacak gibi mi sanıyorsun

Şimdi başın kalkmasın isterse namazdan

Hac?ca da gitsen bin defa

Zemzem ile yıkansan tepeden tırnağa

Af olmaz artık, senin gibi varlığa

Sen kırdın bu yuvanın kalemini

Sürdün lekelerin en beterini

Bundan sonra yaşa kaderini, gör gününü

Bak, sende günahın tümü

Bak dışladı seni, insanlığın tümü

Aklına bile getirme artık beni

Mümkün değil, asla affetmem seni

Sen

Sen kırdın bu yuvanın kalemini?

Gürsel İleri